Ana sayfa / Eğitici Masallar

Ay Dede’nin Gece Lambası

3–6 yaş · 7 dk okuma

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, iki yeşil tepenin arasındaki küçük bir kasabada Defne adında beş yaşında bir kız yaşarmış. Defne'nin kıvırcık, kestane rengi saçları, saçlarının arasında da güneş gibi sapsarı bir tokası varmış.

Defne gündüzleri bahçede koşar, kelebek kovalar, erik ağacının altında kahkahalarla gülermiş. Ama akşam olup da güneş tepelerin ardına saklanınca, kalbi küçük bir serçe gibi pır pır etmeye başlarmış.

“Anneciğim, ışığı söndürme ne olur,” dermiş her gece. “Karanlıkta odam bambaşka bir yere dönüşüyor.” Annesi onu yanaklarından öper, büyük lambayı yanık bırakırmış. Defne de mavi atkılı beyaz tavşanı Pamuk'a sımsıkı sarılır, gözlerini yorganın altında yumarmış.

Bir gece rüzgâr pencereye usulca dokunmuş. Defne yorganın kenarından bakmış ve perdenin aralığından süzülen gümüş renkli bir ışık görmüş. Işığın ucunda, yuvarlak, tombul yanaklı, tatlı yüzlü biri gülümsüyormuş.

“İyi akşamlar, küçük hanım,” demiş yumuşacık bir ses. “Ben Ay Dede'yim. Her gece gökyüzünde dolaşır, uyuyan çocuklara göz kulak olurum. Senin pencerende ışık hep yanık, doğrusu çok merak ettim.”

Defne önce şaşırmış, sonra Pamuk'un kulağına saklanır gibi fısıldamış: “Karanlıktan korkuyorum, Ay Dede. Işık sönünce dolabımın yanında kocaman bir dev duruyormuş gibi oluyor. Duvarda da uzun parmaklı eller kıpırdıyor.”

Yorganın altından bakan Defne, perde aralığından gümüş ışığıyla gülümseyen Ay Dede'yi görüyor.

Ay Dede ağır ağır başını sallamış. “Korkmak çok doğal bir şey,” demiş. “Ben bile kalın bulutların arkasında kalınca yolumu göremem, içim ürperir. Bu yüzden seni çok iyi anlıyorum.”

Defne biraz rahatlamış. “Sen de mi korkuyorsun?” diye sormuş. “Bazen,” demiş Ay Dede. “Ama bir şeyi tanıyınca korku küçülüyor. İstersen o deve ve o ellere birlikte bakalım mı? Ama ancak sen hazır olursan.”

Defne bir süre düşünmüş. Sonra kendi kendine bir fikir bulmuş: “Büyük lambayı kapatayım ama masadaki küçük lambamı yakayım. Böylece hem biraz karanlık olur hem de her şeyi görebilirim.” Ay Dede gözlerini kırpıştırmış. “Ne güzel düşündün!”

Defne parmak uçlarında yürümüş, büyük ışığı kapatmış, küçük lambayı yakmış. Oda yumuşak, sarı bir ışıkla dolmuş. İşte o zaman dev hemen ortaya çıkmış, duvara kocaman bir gölge düşürmüş.

Defne yutkunmuş ama gölgeye dikkatle bakmış. “Aaa!” demiş sonunda. “Bu bir dev değil ki! Askıdaki kalın hırkam ile şapkam!” Ay Dede kıkır kıkır gülmüş. “Peki ya o uzun parmaklı eller?”

Defne pencereye dönmüş. Dışarıda erik ağacının ince dalları rüzgârda sallanıyormuş. Ay Dede'nin ışığı dallara vurdukça duvarda gölgeleri dans ediyormuş. “Bunlar erik ağacımın dalları,” demiş Defne. “Bana el sallıyorlar galiba.”

“Bak,” demiş Ay Dede, “gölgelerle oyun bile oynanır.” Defne iki elini lambanın önüne tutmuş, parmaklarını kıvırmış. Duvarda uzun kulaklı bir tavşan belirmiş. “Bu da Pamuk'un gölgesi!” diye gülmüş. O gece küçük lambası yanarken, gülümseyerek uyumuş.

Ertesi gece Defne yeni bir adım atmaya karar vermiş. “Bu gece küçük lambayı da kapatacağım,” demiş Pamuk'a. “Ama perdeyi biraz açık bırakacağım ki Ay Dede'nin ışığı içeri girsin.” Gümüş ışık yere ince bir yol çizmiş, Defne o yola bakarak uykuya dalmış.

Böylece her gece küçük bir adım atmış. Bir gece perdeyi yarıya kadar kapatmış, bir gece de odasındaki eşyalara iyi geceler demiş. “İyi geceler dolap, iyi geceler hırka, iyi geceler erik dalları.”

Derken bir gece gökyüzünü kalın, gri bulutlar kaplamış. Ay Dede bulutların arkasında kalmış. Oda kapkaranlık olmuş, Defne'nin kalbi yine pır pır etmeye başlamış.

Defne Pamuk'a sarılmış ve kendi kendine konuşmuş: “Bu benim odam. Orada dolabım var, içinde hırkam duruyor. Pencerenin önünde erik ağacım var. Kucağımda da Pamuk var.” Sonra derin bir nefes almış, karahindiba üfler gibi yavaşça vermiş.

Bulutlu bir gecede Defne, Pamuk'a sarılmış, elini göğsüne koyup sakince derin nefes alıyor.

Kalbi yavaş yavaş sakinleşmiş. Defne ninnisini mırıldanmaya başlamış. Karanlık hâlâ oradaymış ama artık yabancı değilmiş; içinde tanıdık, sevdiği şeyler varmış.

Az sonra bulutlar aralanmış, Ay Dede telaşla pencereden bakmış. “Seni merak ettim küçük hanım! Ben yokken nasıldın?” Defne gülümsemiş: “Önce biraz korktum. Ama odamı tanıyorum artık. Eşyalarımı tek tek saydım, nefes aldım, sonra geçti.”

Ay Dede'nin yüzü her zamankinden parlak olmuş. “Demek ki sen kendi gece lambanı bulmuşsun,” demiş. Defne şaşırmış: “Nerede ki?” Ay Dede gülümseyerek göz kırpmış. Defne elini göğsüne koymuş, kalbinin sıcacık attığını hissetmiş.

Sabah olunca Defne her şeyi annesine anlatmış. Annesi ona sarılmış: “Bazı geceler küçük lambanı yakmak istersen, o da çok güzel.” Defne başını sallamış. Artık hangi gece neye ihtiyacı olduğunu kendisi biliyormuş.

Gökten üç elma düşmüş: biri bu masalı okuyana, biri dinleyene, biri de karanlıkta odasını tanıyıp Ay Dede'ye el sallayan bütün cesur çocuklara.

Masal Hakkında

Uygun yaş: 3–6 yaş
Okuma süresi: yaklaşık 6 dakika

Masalın Mesajı

Karanlık, içindeki tanıdık şeyleri keşfettikçe küçülür. Cesaret, korkuya rağmen küçük adımlar atabilmektir.

Masaldan Sonra Sorabileceğiniz Sorular

  1. Defne'nin duvarda gördüğü dev ve uzun parmaklı eller aslında neymiş?
  2. Ay Dede bulutların arkasında kalınca Defne kendini sakinleştirmek için neler yaptı?
  3. Sen odanda karanlıkta hangi tanıdık eşyalara iyi geceler demek isterdin?

Ebeveynlere İpucu

Çocuğunuzla gün ışığındayken odasını birlikte gezip gölge oyunu oynayın; gece korkutucu görünen şekillerin aslında neler olduğunu birlikte keşfedin. Işığı bir anda kapatmak yerine küçük adımlar planlayın: önce gece lambası, sonra aralık perde gibi. Korkusunu küçümsemeden dinleyin ve bazı geceler ışığa ihtiyaç duymasının da tamamen normal olduğunu hissettirin.

Bu masalın kahramanı sizin çocuğunuz olsun! İsme Özel Masal ile çocuğunuz kendi adıyla ve ona özel çizilen resimlerle Ay Dede'nin yanında cesur bir kahramana dönüşsün. Her gece birlikte okuyabileceğiniz sıcacık bir hatıra olarak kitaplığınızda yerini alsın. Çocuğunuza özel masal kitabını oluşturun →

Masal bitti. İyi uykular.

Uyumadıysa bir masal daha okuyun.

error: İçerik korunmaktadır !!