Ana sayfa / Eğitici Masallar

Emzik Perisi Geliyor

2–5 yaş · 7 dk okuma

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, mavi panjurlu küçük bir evde Defne adında üç yaşında bir kız yaşarmış. Defne'nin kıvırcık kestane rengi saçları, pembe yanakları ve hiç yanından ayırmadığı mavi bir emziği varmış.

Defne emziğine “Pıtpıt” dermiş. Sabah kahvaltıda Pıtpıt ağzındaymış, parkta salıncakta Pıtpıt ağzındaymış, gece uyurken de Pıtpıt hep yanındaymış. Pıtpıt yanındayken Defne kendini sıcacık bir yorganın içindeymiş gibi güvende hissedermiş.

Bir akşam annesi Defne'yi kucağına almış. “Defneciğim, sana bir sır vereyim mi?” diye fısıldamış. “Bulutların ardında, Emzik Perisi adında minicik bir peri yaşarmış. Büyüdüğünü hisseden çocuklar, emziklerini ona hediye edermiş.”

Defne, Pıtpıt'ı avucunda sıkıca tutmuş. Gözleri dolmuş. “Ama ben Pıtpıt'ı çok seviyorum. Onu vermek istemiyorum,” demiş. Annesi saçlarını okşamış. “Biliyorum bir tanem. Onu sevmen çok doğal. Hiç acele yok. Hazır olduğunda kararı sen verirsin.”

O gece Defne uyumadan önce pencereden gökyüzüne bakmış. Bir yıldız ötekilerden daha parlak göz kırpıyormuş. “Acaba Emzik Perisi orada mı?” diye fısıldamış ve kuzusu Pamuk'a sarılıp gözlerini kapatmış.

Rüyasında, ay ışığından bir elbise giymiş, leylak rengi kanatlı minicik bir peri belirmiş. “Merhaba Defne! Ben Emzik Perisi Lila,” demiş gülümseyerek. “Çocukların bana hediye ettiği emzikleri Bulut Bahçesi'ne ekerim. Her biri bir ninni çiçeğine dönüşür ve geceleri yavru kuşlara ninni söyler.”

Rüyada bulutların üstünde duran Defne, karşısında gülümseyen leylak kanatlı Emzik Perisi Lila ile konuşuyor.

Defne merakla sormuş: “Peki ben Pıtpıt olmadan nasıl uyurum?” Lila asasındaki yıldızı parlatmış. “Bunu sen bulacaksın Defne. Küçük küçük adımlarla. Hazır olduğunda beni çağırman yeter.”

Sabah olunca Defne uzun uzun düşünmüş. Sonra annesinin yanına koşmuş. “Anne, Pıtpıt gündüzleri kutusunda dinlensin mi? Ben onu sadece uyurken alırım.” Annesi Defne'ye kocaman sarılmış. Birlikte üzerinde yıldızlar olan küçük bir kutu bulmuşlar ve Pıtpıt'ı içine yerleştirmişler.

Öğleden sonra parkta arkadaşı Can, Defne'nin topunu alıp kaçınca Defne'nin canı sıkılmış. Hemen Pıtpıt'ı istemiş. Ama sonra Pamuk'a sarılmış ve karahindiba üfler gibi derin bir nefes vermiş: “Püüüüf!” Bir daha, bir daha… Biraz sonra içi rahatlamış.

Babası bunu görmüş. “Kocaman nefesini gördüm Defne. Kendini nasıl da güzel sakinleştirdin!” demiş. Defne gülümsemiş. “Püf nefesi Pıtpıt kadar iyi geliyor baba!”

Birkaç gün sonra Defne yeni bir adım atmaya karar vermiş. “Bu gece Pıtpıt yastığımın yanında uyusun, ağzımda değil,” demiş. İlk gece biraz zor olmuş. Gece yarısı uyanmış ve Pıtpıt'ı ağzına almış.

Sabah biraz üzgünmüş. “Başaramadım,” demiş. Annesi yanağına bir öpücük kondurmuş. “Denedin ya, bu çok kıymetli. Bu gece yine deneriz.” O gece Defne, annesinin her akşam söylediği “Uyusun da büyüsün” ninnisini kendi kendine mırıldanmış. Ve sabaha kadar mışıl mışıl uyumuş.

“Baba! Baba!” diye seslenmiş sabah. “Pıtpıt bütün gece yastığın yanında uyudu, ben de onsuz uyudum!” Babası onu havaya kaldırıp döndürmüş. Defne kahkahalarla gülmüş.

Bir akşam Defne, Pıtpıt'ı yıldızlı kutusuna koymuş. Yanına bir de kendi yaptığı resmi eklemiş: mor kanatlı bir peri ve kocaman bir çiçek. “Sanırım hazırım,” demiş. Annesi sormuş: “Emin misin bir tanem?” Defne başını sallamış. “Biraz hüzünlüyüm ama evet.”

Kutuyu kurdeleyle bağlayıp pencerenin önüne koymuşlar. Defne kutuyu son bir kez okşamış. “Hoşça kal Pıtpıt. Ninni çiçeği olunca yavru kuşlara güzel ninniler söyle, olur mu?” diye fısıldamış.

O gece rüyasında Lila yine gelmiş. Kutuyu iki eliyle nazikçe kucaklamış. Sonra Defne'yi Bulut Bahçesi'ne götürmüş. Lila, Pıtpıt'ı yumuşacık bir bulutun içine ekmiş. Bir anda mavi yapraklı bir çiçek açmış ve tatlı bir ninni mırıldanmaya başlamış.

“Sen çok cesursun Defne,” demiş Lila. “Kimse seni zorlamadı. Adım adım, kendi kendine başardın.” Defne'nin içi gururla dolmuş, kanatları olsa uçacakmış sanki.

Sabah uyandığında pencerenin önündeki kutu yokmuş. Yerinde leylak rengi, yıldız biçiminde yumuşacık küçük bir yastık duruyormuş. Yastık lavanta gibi kokuyormuş.

Sabah ışığında pencere önünde oturan Defne, perinin bıraktığı leylak rengi yıldız yastığa mutlulukla sarılıyor.

Defne yastığı kaptığı gibi mutfağa koşmuş. “Anne! Baba! Emzik Perisi geldi! Pıtpıt artık bir ninni çiçeği oldu!” Annesiyle babası ona sarılmış. “Seninle çok gurur duyuyoruz,” demişler.

O gece Defne bir kolunda Pamuk, öbür kolunda yıldız yastığıyla yatağına uzanmış. Ninnisini mırıldanmış, püf nefesini vermiş. Dışarıda bir serçe yavrusu, sanki uzaklardan gelen bir ninniyi dinliyormuş gibi tatlı tatlı cıvıldamış. Defne de gülümseyerek uykuya dalmış.

Gökten üç elma düşmüş: biri bu masalı okuyana, biri dinleyene, biri de emziğini Emzik Perisi'ne hediye eden bütün cesur çocuklara.

Masal Hakkında

Uygun yaş: 2–5 yaş
Okuma süresi: yaklaşık 6 dakika

Masalın Mesajı

Sevdiğimiz alışkanlıkları bırakmak zor olabilir; ama küçük adımlarla ve sevdiklerimizin desteğiyle her çocuk bunu kendi başına başarabilir.

Masaldan Sonra Sorabileceğiniz Sorular

  1. Defne, Pıtpıt'ı vermek istemediğinde neler hissetti sence?
  2. Canı sıkıldığında Defne Pıtpıt yerine neler yaptı? Sen canın sıkılınca neler yaparsın?
  3. Emzik Perisi Lila sana gelseydi, ona ne söylemek isterdin?

Ebeveynlere İpucu

Emzik bırakmayı tek gecede değil, küçük adımlarla planlayın: önce gündüz kullanımını azaltın, sonra yalnızca uykuda kullanın. Çocuğunuza emziğin yerini tutacak bir sakinleşme yolu (sevdiği bir oyuncak, derin nefes, bir ninni) birlikte bulun. Geri adım attığı gecelerde kızmak yerine denediği için takdir edin; kararın onun kararı olması süreci çok kolaylaştırır.

Bu masalın kahramanı sizin çocuğunuz olsun! İsme Özel Masal ile çocuğunuz kendi adıyla ve ona özel çizilmiş resimlerle masalın kahramanı olur. Uyku öncesi yıllarca saklanacak, sıcacık bir hatıra. Çocuğunuza özel masal kitabını oluşturun →

Masal bitti. İyi uykular.

Uyumadıysa bir masal daha okuyun.

error: İçerik korunmaktadır !!