Havuç Kral ve Brokoli Şövalye

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, beş yaşında Defne adında meraklı bir kız varmış. Defne salıncakta sallanmayı, boya kalemlerini ve annesinin anlattığı masalları çok severmiş. Ama tabağına sebze geldi mi kaşları hemen çatılıvermiş.
Bir akşam yemekte tabağında turuncu havuç dilimleriyle yeşil brokoli ağaççıkları varmış. Defne çatalını bir kenara koymuş. “Anneciğim, bunlar çok tuhaf görünüyor. Ağzımda garip oluyor,” demiş. Annesi kızmamış, saçını okşamış. “Peki, bu akşam istemiyorsan olur. Belki başka bir gün yine tanışırsınız,” demiş.
O gece Defne yatağına uzanmış, gözleri tam kapanacakken minik bir tıkırtı duymuş. Pencereden süzülen ay ışığında, komodinin üstünde iki küçük misafir belirmiş. Biri başında altın taç taşıyan tombul bir havuçmuş. Öteki ise yeşil pelerinli, küçük tahta kalkanlı bir brokoliymiş.
“İyi akşamlar Defne Hanım,” demiş havuç, eğilip selam vererek. “Ben Bahçe Ülkesi'nin Havuç Kralı'yım. Bu da en sadık dostum, Brokoli Şövalye.” Brokoli Şövalye kalkanını hafifçe sallamış. “Sizi bu geceki Renk Şenliği'ne davet etmeye geldik!”

Defne yorganı çenesine kadar çekmiş. “Ama ben sebze sevmiyorum ki,” demiş usulca. “Sizi üzmek istemem.” Havuç Kral tatlı tatlı gülümsemiş. “Hiç üzülmedik. Sevmemek de bir duygudur, saklamana gerek yok. Şenlikte kimse zorla bir şey yemez. Biz yalnızca keşfederiz.”
Brokoli Şövalye pelerinini açmış, pelerin yumuşacık yeşil bir halıya dönüşmüş. Üçü birden halıya oturmuş, pencereden süzülüp ay ışığının içinden geçerek uçmuşlar. Aşağıda yemyeşil tarlalar, turuncu tepeler ve mor patlıcan çatılı evler görünmüş.
Bahçe Ülkesi rengârenk bir yermiş. Domatesler kırmızı fenerler gibi parlıyor, bezelyeler kabuklarında kıkırdıyor, kabaklar tombul göbekleriyle dans ediyormuş. Meydanın ortasında uzun bir şenlik masası kurulmuş.
“Burada bir şövalye kuralı vardır,” demiş Brokoli Şövalye. “Yeni bir şeyle tanışırken dört adım atarız: Önce bakarız, sonra koklarız, sonra dokunuruz. En son da istersek, kuş kadar minicik bir ısırık alırız.” Defne merakla sormuş: “Ya istemezsem?” Şövalye omuz silkmiş. “O zaman üç adım atmış olursun. O da bir cesarettir.”
İlk durak havuç tepesiymiş. Defne bir havuca bakmış; güneş gibi turuncuymuş. Koklamış; toprak ve yağmur kokuyormuş. Dokunmuş; pürüzsüz ve serinmiş. Sonra derin bir nefes alıp minicik bir ısırık almış. “Kıtır!” diye bir ses çıkmış.
Defne şaşırmış. “Bu ses çok komik!” diye gülmüş. “Bir daha ısırabilir miyim?” Havuç Kral'ın tacı sevinçten pırıl pırıl parlamış. “Elbette! Kıtır kıtır havuçlar bizim ülkemizin şarkısıdır.”
Sonra sıra brokoli ormanına gelmiş. Minik yeşil ağaçlar yan yana dizilmiş, rüzgârda tepelerini sallıyormuş. Defne'nin kalbi biraz hızlanmış. “Bunlar evdekilere benziyor,” demiş. “Onları hiç sevmemiştim.”
Brokoli Şövalye yanına çömelmiş. “Biliyor musun, ben de ilk kez kalkan tuttuğumda elim titremişti. Önce küçücük bir tahta parçasıyla başlamıştım,” demiş. “İstersen sen de en küçük ağaçtan başla.”
Defne en minik brokoli ağacını seçmiş. Bakmış; tepesi yumuşak bir bulut gibiymiş. Koklamış, dokunmuş, ama ısırmaya gelince durmuş. “Bugün sadece dokunsam olur mu?” diye sormuş. “Olur tabii,” demiş Şövalye. “Bugün üç adım attın. Belki bir gün dördüncüyü de atarsın.”
O sırada önlüklü bir aşçı tavşan yanlarına gelmiş. Elinde buharı tüten küçük bir kâse varmış. “Brokolinin bir de sıcak, yumuşacık hâli var. Biraz yoğurtla buluşunca bambaşka olur,” demiş. Defne kâseye bakmış, kokusunu içine çekmiş ve kendi isteğiyle küçük bir parça almış.
Lokmayı ağzında yavaşça çiğnemiş. “Hmm… Çok sevdim diyemem,” demiş dürüstçe, “ama kötü de değil. Yoğurtla güzelmiş.” Herkes alkışlamış. Havuç Kral gülerek, “İşte gerçek bir kâşif cevabı!” demiş.
Şenlik ay tepeye varana kadar sürmüş. Defne kabaklarla dans etmiş, bezelyelerle saklambaç oynamış, domates fenerlerinin ışığında şarkılar söylemiş. Sonunda Havuç Kral ona minik, turuncu bir rozet takmış. “Bu, Keşif Şövalyesi rozeti. Her yeni tadı tanıdığında bir adım daha atmış olacaksın.”
Yeşil halı Defne'yi yavaşça odasına geri getirmiş. Brokoli Şövalye kulağına fısıldamış: “Unutma, acele yok. Şövalyeler adım adım ilerler.” Defne gülümseyerek gözlerini kapatmış ve mışıl mışıl uyumuş.
Sabah uyandığında Defne hemen mutfağa koşmuş. “Anneciğim, akşam yemeğinde havuç olabilir mi? Kıtır kıtır olanından!” Annesi şaşırmış ama çok sevinmiş. “Olur canım. Peki brokoli?” Defne bir an düşünmüş. “Bir tane, en küçüğünden. Yanına da biraz yoğurt.”
Akşam olunca Defne tabağındaki havucu kıtırdatarak yemiş. Brokoliye önce bakmış, sonra koklamış, sonra dokunmuş. Ardından minicik, kuş kadar bir ısırık almış. “Dördüncü adım!” diye sevinmiş. Babası merakla sormuş: “Hangi adım bu?” Defne gizemli gizemli gülümsemiş. “Bir şövalye sırrı.”

O günden sonra Defne her yeni tadı dört adımla tanımış. Bazılarını çok sevmiş, bazılarını biraz, bazılarını da başka bir güne bırakmış. Ama hiçbirinden artık çekinmemiş. Bazen gece pencereden bakınca, ay ışığında turuncu bir taçla yeşil bir pelerinin parladığını görür gibi olurmuş.
Gökten üç elma düşmüş: biri bu masalı okuyana, biri dinleyene, biri de tabağındaki minik yeşil ağaca ilk kez dokunmaya cesaret eden küçük şövalyeye.
Masal Hakkında
Uygun yaş: 3–6 yaş
Okuma süresi: yaklaşık 6 dakika
Masalın Mesajı
Yeni tatlarla tanışmak için acele etmeye gerek yok; küçük adımlarla, kendi hızımızda keşfetmek de büyük bir cesarettir.
Masaldan Sonra Sorabileceğiniz Sorular
- Brokoli Şövalye'nin anlattığı dört keşif adımı nelerdi?
- Defne havucu ısırınca neden güldü, sence o ses nasıldı?
- Sen hangi yiyeceğe bugün sadece bakmak ya da onu koklamak isterdin?
Ebeveynlere İpucu
Çocuğunuza yeni bir sebzeyi tattırmak yerine önce bakma, koklama ve dokunma adımlarını oyunlaştırın; her adım kendi başına bir başarıdır. Tabağa tanıdık bir yiyeceğin yanında çok küçük bir parça yeni sebze koyun ve yemesi için ısrar etmeyin. Aynı sebzeyi farklı pişirme ve sunumlarla tekrar tekrar karşısına çıkarmak, zamanla merakı artırır.
Bir sonraki keşif şövalyesi sizin çocuğunuz olsun! İsme Özel Masal'da kahraman çocuğunuzun ta kendisi; onun adıyla ve ona özel resimlerle basılan bir masal kitabıyla uyku saatleri daha da tatlı olsun. Çocuğunuza özel masal kitabını oluşturun →
Masal bitti. İyi uykular.
Uyumadıysa bir masal daha okuyun.



